صاحب زمان من

*مردی در ساحل امن دولتش ، چشم به راه ماست*

این چه عشقی است؟
ساعت ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٢٥   کلمات کلیدی:

به خیال خود عاشق آقایمان هستیم.ولی آیا واقعا این طور است؟عاشق همیشه به معشوقه خود فکر میکند و برای دیدار او لحظه شماری میکند ولی آیا ما نیز این گونه هستیم؟

در زندگی به تنها چیزی که فکر نمیکنیم به لحظه دیدار است.عاشقی به این سادگی ها نیست.خودمان را گول نزنیم.به معنای واقعی عاشق باشیم.به معنای واقعی آقایمان را بشناسیم.با دل او را صدا زنیم نه با زبان و آن هم زبان ناصواب.بیاییم و او را بشناسیم از ته دل و همان طور که است.ما بسیار سنگ دل هستیم زیرا که آقایمان،همیشه به یاد ما است و ما را نظاره میکند و این ما هستیم که خود را در لابه لای اوهام و آرزوها و حجاب های پست دنیوی پنهان کرده ایم.اندکی به خود آییم،او، در انتظار ماست.

بکوشیم و سوار بر کشتی نوح زمانه این ناخدای با خدا و شمشیرهای از نیام هویدا شده به سوی ساحل امن دولتش روانه شویم.از همین امروز که فردا،دیر است.

تگها Tags: